Entry 3

Na een voorspoedige reis van 5 dagen zijn wij aangemeerd bij Sterstad. Boven het wateroppervlak lijkt het, op een grandioze vuurtoren na, weinig indrukwekkend. Nadat de eerste stuurman een rooster voor verlof van de bemanning heeft gemaakt zijn Cornelius Goudvin en ik afgedaald richting de daadwerkelijke stad om onze goederen te verhandelen.

In de vuurtoren is een grote trap aanwezig, welke bewaakt wordt door Locatah. De trap daalt af naar een grot van redelijk formaat waar diverse gebouwen staan. Deze gebouwen zijn allemaal gelijk vloers zodat de Locatah zich gemakkelijk hier kunnen bewegen (zo is mij uitgelegd door meneer Goudvin). Langs de wanden van de grot zijn nog wat kleine woongrotten uitgehakt, twee verdiepingen hoog, waar diverse niet-Locatah wonen. Het is een vrij aardige grot, met een duidelijke structuur in de bebouwing waar we door onze afdaling een mooi overzicht over hadden. Meneer Goudvin verzekerde mij echter dat de echte pracht van Sterstad onder deze grot ligt.

Meneer Goudvin en ik hebben contact gelegd met de grootste handelaar hier, ene meneer Loc-wa'tel. Dankzij de gouden tong van meneer Goudvin hebben wij onze waar voor een goede prijs weten te verkopen en een aardige lading voor onze volgende reis kunnen inslaan. Onze nieuwe lading bestaat voornamelijk uit schildpadschilden, wapenuitrustingen, kleding, zuurgras, gezouten zeeschildpad en parelmoer. Ter verzegeling van ons handelscontract mochten wij ook een Drakenschildpadden schild mee nemen om te verhandelen. Dit unieke schild zal vast met een hoop winst te verkopen zijn. Overigens heeft meneer Goudvin gelijk, ik heb een glimp opgevangen van het onderwaterdeel van Sterstad en het is zeker adembenemend daar.

Niet alle bemanningsleden waren het eens met het eerdere besluit om het vergane schip, dat we op onze reis zijn tegengekomen, te onderzoeken. Drie leden hebben daarom besloten in Sterstad te blijven. Meneer Goudvin is daarom in de taveernes onderwater op zoek gegaan naar zeelui om onze bemanning aan te vullen, ik deed het zelfde in het droge deel van de stad. In totaal hebben we vier nieuwe leden weten te ronselen. Deze nieuwe leden zijn zeker een aanwinst voor onze bemanning. Eén van hen (Midas Chelonia geloof ik dat hij heet), probeerde indruk te maken door onze scheepsromp te schrobben. Helaas voor hem is de Elfschreeuw zo nieuw dat er nog geen zeepok groei heeft plaatsgevonden, maar dit is wel een vaardigheid die in de toekomst nuttig kan zijn.

Gedurende de nacht heeft Midas zijn waarde weten te bewijzen door er voor te zorgen dat een deel van de scheepslading niet werd weggeroofd. Nog wel door één van onze nieuwe bemanningsleden! De schande! Midas is flink gewond geraakt hierbij, maar Karan Marsh wist hem voldoende te verbinden dat hij buiten levensgevaar bleef tot een dokter uit Sterstad naar hem kon kijken. De rover is afgevoerd door de autoriteiten uit Sterstad, hoewel zijn verwondingen zo ernstig waren dat ik me afvraag of hij het lang overleeft. Wat niet mijn probleem is.

De wind stond in de ochtend gunstig om naar Schaduwstad terug te varen. Dit betekend dat wij onze waar hier waarschijnlijk met de hoogste winst kunnen verkopen. De terugreis verliep voorspoedig. Toen we in de buurt kwamen van het eilandje waar we eerder het gezonken schip tegen kwamen, zagen we daar nu ook een ander schip liggen. Op het strand waar we langs voeren leek het vrij druk te zijn. Blijkbaar was mijn eerdere inschatting dat de bemanning was omgekomen verkeerd, maar iemand anders leek al bezig met een reddingsactie, vandaar dat wij daarom rustig naar Schaduwstad zijn doorgevaren.

Terug naar Captain's Log
Terug naar Entry 2
Verder naar Entry 4