Branie met de Tarrani

Wat Cormac zich ervan herinnert Au..

O…

Au. Mijn kop doet pijn.

O. Ik herinner me alleen nog leeuwen. … Waarom heb ik gisteren zoveel gedronken… Wat we de afgelopen week gedaan hebben. Ehm… Wacht even. Geef me de kroes. Je kent het spreekwoord: het beste tegengif is meer vergif… Nee? Oh, dan kom je niet op de plekken waar ik kom.

Wat er is gebeurd. Tja. Alrik Larsson komt de kroeg binnen, en was zeer geinteresseerd in 2 standbeelden, een stier en een leeuw. (Statues of Rocuro. Een gouden stier die naar de grong kijkt, en een ivoren leeuw, die naar de hemel kijkt.) Goudkleurig? Of van Goud. God mag het weten. Het laatst gezien in een gewedlig landhuis van de Tarrani, dat sinds enkele jaren ten dode is opgeschreven, want de Tarrani familie bestaat bijna niet meer. Alleen Savian Tarrani, de schrijver leeft nog, hij woont in een huis aan de rand van de Northern Ward.

Dus wij naar Savian toe. Hem verteld dat ik een journalist ben. Hijzelf niet zo geinteresseerd, maar een van de bedienden wilde ons later die avond bij de achteringang nog wel een keer spreken. Wat een verhaal kwam daaruit!! Als ik het me goed herinnerd had dan had ik er bergen geld mee kunnen verdien maar helaas. Ik kan je alleen de steekwoorden geven die nog in mijn kladboekje staan:

Zakken. Pa. Peter de Corbec. Gaurds. Karavaan. Alleshandelaren. LEVENDE KRABBEN. Semilan Tarrani, de jonge. Zij broer Richard. Overvallen

Stefanie Tarrani leeft ook nog. Wij naar haar toe. Het arme mens, compleet getraumatiseerd en dement. Ze had het over klimop snoeien, of we druiven meenamen, en dat we niet naar de kelder moesten gaan, dat wilde Richard niet. (Ze zat in een gekkenhuis)

De Tarrani’s werden dus al lange tijd dwars gezeten door een concurrerende familie. Radolphus Fangal?

Via een dorpje met een kroeg genaamd THE BEAR INN (no homo), reizen we naar het landhuis. Daar aangekomen lopen we als een club complete mongolen de op de krakers af die in het huis zitten. Ze vallen ons aan. En hard. Heb ik overigens vermeldt dat we inmiddels een 14-jarige henchmen, type te dom om te poepen, hebben meegnomen die in het heetst van de strijd bijna het loodje legt? (Jongetje heette Lucas, hadden we gehuurd om de paarden te bewaken) Maar we krijgen ze eronder. Het bovenhuis is vernield. Het onderhuis is in verval. Standbeelden nergens te vinden.

We vinden een brief van Richard (die de kelder beheerde, blijkbaar) aan Semilan met de mededeling dat de sleutel naar de kelder op de plek lag waar ze vroeger altijd speelden. Na veelvuldig door het huis heen stuiteren op de Benny Hill Theme vinden we een sleutel, maar geen slot.

En hier wordt het cryptisch: Wijnblaadjes aan de rand van een onopenbare deur. Moeilijkheden met baarden van sleutels. Een schilderij van een dionysisch ritueel. Een gevecht. Gevonden standbeelden. Terug naar huis.

De standbeelden leveren bakke

Aangezien de tekst hier op lijkt te houden kunnen wij slechts aannemen dat Cormac weer in slaap is gevallen in zijn pul bier…

Wat Joost zich nog meer kan herinneren

Na veel gepuzzel hebben we uiteindelijk de grote deur open kunnen maken door ergens op een klimop blad te duwen. Daarna is er een trap naar beneden, en een groot schilderij. Met een beetje gepuzzel, met sleutels en tafeltjes komen we uiteindelijk nog in een andere kamer terecht. Een of andere trap opent (undead, slachten we vrij eenvoudig), een van de twee standbeelden is hier. Onderweg worden we nog overvallen door een stelletje rovers, maar daar rennen we makkelijk voor weg.

Andere standbeeld blijkt door een of andere kluizenaar gekocht te zijn, tijden geleden, voor 800GP. Hij woont in Ragmin, een kostdorp zo’n 20km van Waterdeep, op een klif. Kluizenaar bezocht, veel onderhandeld door Lisa. Uiteindelijk hebben we het ding kunnen kopen, en is dat deel van de adventure zonder bloedvergieten afgesloten.

Losse opmerkingen

DM: Steven

Hier toegevoegd: Chez Mathilda, een theehuis waar veel edelen zich verzamelen. Stamkroeg van Lisa.

Beloning voor de quest was: 1000GP voor beide standbeelden, 400GP voor een van beide.

Lisa en Cormack hebben nog heel lang gediscussieerd over een mogelijke beloning voor Lucas. Uiteindelijk krijgt hij een (magisch) zwaard mee, geloof ik. Lisa vond dat Lucas genoeg betaald werd, Cormack vond dat hij volledig onderdeel was van de crew, en dus mee moest kunnen delen in de beloning.